متروی تهران به جز کالبدی از سیمان و سنگ و فلز، روحی در خود دارد که اجتماعی است از آدمهای رنگارنگی که می آیند و می روند و هر کدام داستانی هستند از این مثنوی هفتاد من، گاه تلخ و گاه شیرین. در این نمایشگاه چند خوانش از صفحات این کتاب بی پایان در کنار هم چیده شده است برای نمایش دغدغه های عکاسانش در برخورد با این مهمترین نمایه زندگی مدرن شهری.
Artists