نگارگری ایران در هر دورهای از ادوار التاريخ، ويژگیهای منحصربه فردی در خود پدید آورده که به آن شناخته میشود. در سده اخیر با جدائی نگارگری (به عنوان امر سنتی) از نقاشی (به عنوان امر پیشرو) این هنر، منزویتر از هر دورهای در تاریخ خود بوده است دو سالانهی محمدسیاهقلم در اولین دورهی خود در پی طرح پرسشی پر اهميت است. به راستی امر معاصر در نقاشی ایرانی را چگونه میشود جستجو کرد و یا پاسخ داد ؟
بهار ۱۴۰۱
عباس شهسوار