اولین نمایش عکس احمد عالی

06 دی 1400کیوسک

نویسنده : شمیم سبزواری

زمان مطالعه : 3 دقیقه

احمد عالی نخستین نمایش انفرادی عکس‌های خود را در سال ۱۳۴۲ در تالار فرهنگ برگزار کرد.

این نمایش در تاریخ هنر و به‌ویژه جایگاه عکاسی هنری در ایران اهمیت ویژه‌ای دارد؛ چرا که برگزاری چنین نمایشی در آن دوران، نشانی از پیشرو بودن عالی و تلاش‌های وی برای تغییر رویکرد عمومی و همچنین سلیقه‌ی متولیان فرهنگ و هنر نسبت‌به این رسانه بود. از این زمان بود که عکاسی به تدریج به‌عنوان هنری مستقل، در کنار سایر رسانه‌های تجسمی پذیرفته و نمایش‌های انفرادی و گروهی از آثار عکاسی برپا شد. آثاری که عالی در این نمایش ارائه داد، تعدادی عکس از انسان‌ها، طبیعت و معماری بود که در آن‌ها از زاویه‌دید و ترکیب‌بندی تازه‌ای بهره برده بود. او در همین راستا با تداوم، مسیر خود را ادامه داد و بعد از این نمایش در سال‌های ۱۳۴۴، ۱۳۴۶، ۱۳۴۷ و ۱۳۴۹ نمایش‌هایی از آثار خود برپا کرد.

در کتاب «کتاب عالی» از زبان احمد عالی می‌خوانیم:

«نخستین قدم جدی من در راه عکاسی با اولین نمایشگاهم آغاز شد. میخواستم بگویم عکاسی نیز مانند سایر رشته‌های هنری پلاستیک برای بیان احساسات و تجسس و کاوش در واقعیت‌های عینی و ترکیبات و فرم‌های مشهود و تلفیق آن‌ها با واقعیت‌های ذهنی، با دامنه‌ی وسیعش زبان گویائی است.
در محیطی که عکاسی را برای تجدید خاطرات و یا جهت یادگاری و یادبود لازم و یا تفنن می‌دانند و از این حدود پا فراتر نمی‌گذارند، شروع این کار برای من توأم با نگرانی بود و ناچار تحت تأثیر این واقعیت و در نظر گرفتن طبقات و سطح افکار مردم کارهای مختلف را با صورت ظاهر متفاوت به نمایش گذاشتم. و خواستم به مردم با آن‌چه به آن آشنایی دارند کمک کنم تا این آشنایی به ادراک حقیقتِ وجود و زیبایی خالص آن، راه پیدا کند ـ و در این حالت است که امکان دارد آن آشنا یک پرتره و یا یک منظره و بنا و غیره باشد که مردم هر روز و هر ساعت با آن‌ها روبرو هستند و در زندگی از آن‌ها استفاده می‌کنند ـ و این چنین راه خود را ادامه می‌دهم.
برای پیدا کردن نقطه ثقل اشیاء و برای رسیدن به زیباییِ به‌خصوص و شخصی و مجرد آن‌ها «زاویه دید» به‌خصوص و انتخاب‌شده‌ای لازم است. من می‌خواهم از این زاویه واقعیت‌ها و زیبایی‌های نهفته‌ی اشیاء را بیان کنم و می‌خواهم زیبایی‌هایی را که از نظر خودم مطرح است ایجاد نمایم. ... »