دارک استامینوفن

درد را بنوش ؛ نان را گاز بزن ؛ شعرم را بخوان ؛ نقاشی‌هایم را با زمزمه‌ات خط‌خطی کن ؛ استامینوفنِ تاریکی را قورت بده ؛ و درد را در مغزت یکسره کن؛ شاید سرانگشتانم روی سطح زلال چشمانت شناور شود...