انتزاع هندسی در نگاه معاصر

در دوره گذار به مدرنیسم، بسیاری از مدرنیست ها و بعد تر هنرمندان معاصر ایران,با تکیه بر نقوش هندسی و خطوط منظم در آثار خود به عنوان نمادی از وحدانیت و یا فلسفه و یا صرفا به عنوان عنصری بصری به بیانی انتزاعی و گاه مینیمالیستی رسیده اند.

انتزاع گرایی و دوری از طبیعت گرایی صرف و گرایش به فرمالیسم هنری در آثار این نقاشان قابل مشاهده است.

از ویژگی های اصلی آثار آنها می توان به پیوستگی آن با ریاضیات و هندسه و همچنین تمایل ذهن هنرمند به نظمی پنهان اشاره کرد.