نظیره‌کشی

بیانیه‌ی نمایش:

مدار موازی «نظیره‌کشی» نمایشی از شهریار حاتمی را اعلام می‌کند که روز جمعه 12 آبان افتتاح شده و تا 10 آذر 1402 ادامه خواهد داشت.

این نمایش که نخستین همکاری او با دستان است، شامل آثار چیدمان و تجربه‌ی محیطی است.

«نظیره‌کشی» بر اساس سه مفهوم و رویکرد متمایز در نقاشی ایرانی بنا شده: نظیره‌سازی، نقیظه‌سازی و مثنی‌سازی.

نظیره‌سازی اقتباس از یک اثر یا محتوای اندیشه‌ی آن برای ایجاد یک اثر مستقل است. از نمونه‌های درخشان نظیره‌سازی می‌توان به نظیره‌های سلطان محمد نقاش از آثار کمال‌الدین بهزاد در راستای به چالش کشیدن هنجارهای رایج در عصر خود اشاره کرد.

نقیظه‌سازی یا نقیضه‌گویی رویکردی انتقادی به اثر مرجع دارد که اغلب از طریق طنز بیان می‌شود.

مثنی‌سازی تقلید دقیق از اثر مرجع با تمرکز بر جنبه‌های فنی و تکنیکی آن و با هدف تحلیل و آموزش است. مثنی‌سازی پلی میان آثار هنری دوره‌های مختلف ایجاد کرده‌است.

علاوه بر این‌ها حاتمی از تکنیکی به نام ابری‌سازی استفاده می‌کند که اغلب برای ایجاد پس‌زمینه برای آثار خوش‌نویسان و تذهیب‌گران استفاده می‌شده است. این شیوه‌ی نقاشی شامل رنگ‌آمیزی بر لعابی بر پایه‌ی آب و انتقال آن به کاغذ است.

شهریار حاتمی (م (1361) هنرمند و پژوهشگر ساکن تهران است. او در کارهایش از رسانه‌ها و رویکردهای مختلفی بهره می‌گیرد. او در بسیاری از آثارش با ترکیب مطالعات خود در متون تاریخی علوم گذشته، تکنیک‌ها و دیدگاه‌های نقاشی چیدمان‌هایی شامل نقاشی مجسمه ابزار و ماشین ایجاد می‌کند که متمرکز بر «دیدن» است. ترکیب نهایی آثار او گاه حتی با ماهیت ساختن در تضاد است و به سوی تخریب می رود و او هدف خود از چنین رویکردی را به چالش کشیدن مشاهده و ادراک بصری می‌داند.

آثار حاتمی در هفت نمایشانفرادی، از جمله نمایشی در سال 1395 به سرپرستی میشل دویلد در بروژ، و همچنین نمایش‌های گروهی بسیاری در سراسر جهان به نمایش درآمده است. او به تازگی در سال 1400 جدیدترین پروژه‌ی پژوهشی خود را با نام «نهان بر عیان» در موزه‌ی هنرهای معاصر تهران ارائه کرد. کتابی نیز با همین عنوان تألیف کرد که توسط انتشارات موزه‌ی هنرهای معاصر تهران چاپ شد.