بارش مهر و مرگ* حاصل گردهمايي آثاري پراكنده از هنرمنداني ايراني است كه نه سبك و روش مشتركي دارند و نه به طرز نگاه يا نسلي مشخص دلالت مي كنند. اين آثار بناست تا زير آسمان كوچك سيمانيِ سقف اين اتاق يا گالري چند روزي هم خانه باشند بي آنكه با يكديگر هم ريشه شوند يا دست به دست هم بسپارند. اين خصلت نامنسجم، درحقيقت زاييده تجربه تاريخي نامنسجمي است كه نه تنها هنرمندان بلكه مردم ايران از سرگذرانده اند. شايد تنها خصلت مشتركي كه اين آثار را براي برهه اي كوتاه به يكديگر كمي نزديك مي كند اشاره اي دوگانه و پنهان باشد كه از متن تاريخ پاره پاره ايران به درون بطن يكايك اين آثار رخنه كرده است: اشاره به اميد، آفتاب و مهر بي دريغ، و در عين حال اشاره به تاريكي، آشوب و مرگ پر دريغ. قطعاتي درآميخته با بارش مهر و مرگ