همه‌ی ما می‌توانستیم سیمرغ باشیم

بیانیه‌ی نمایش:

بنیامین در پیشگفتار کتابِ «خاستگاهِ سوگنامه‌های آلمانی» (1930) می‌نویسد: «نسبت ایده‌ها با ابژه‌ها، همچون نسبت صور فلکی با ستارگان است.» ستارگان با نظم خاصِ جهان کهکشانی با هم مرتبط‌اند در حالی که این نظم در تصویرِ صور فلکی وجود ندارد.

با دیدن صور فلکی به هیچ دریافتی از نسبت‌های ابژکتیو بین ستارگان نمی‌رسیم و فقط با یک ایده تصویری از یک صورت فلکی سر و کار داریم.

ایده‌ها نه قوانین حاکم بر ابژه‌ها را توضیح می‌دهند و نه مفهوم آن‌ها را، و نه دانشی نسبت به پدیدارها به ما عرضه می‌کنند. ایده‌ها همچون صورفلکی بی‌زمان‌اند و تنها در نظرگاه و با درخششی که به چشم می‌آیند قابل مشاهده‌اند.

«دکتر صفا سبطی،نویسنده و پژوهشگر»