بیژن اخگر
نقاشیهای اخگر مسیر مشخصی را میان انتزاع و بازنمایی طی میکند؛ پالت رنگی و ضربقلمهای او وجهی اکسپرسیونیستی به عناصر نامعلوم و سطوح انتزاعی بخشیده که از احساسی درونی برخواسته و غالباً با تکنیک و فرم بصری آن هماهنگ است.
آثار بیژن اخگر (متولد ۱۳۴۳) طیفی گسترده و در همتنیده از رئالیسم تا انتزاع را بهنمایش میگذارد. اصطلاح «نیمه انتزاعی» که برای توصیف نقاشیهای او استفاده شده به کلیتی اشاره دارد که از سویی ارتباط هنرمند با موضوع اثر و از سوی دیگر، کمرنگ شدن موضوع و دغدغهی هنرمند نسبت به ترکیببندی، رنگ و فرم را دربرمیگیرد.
بیژن اخگر در کرمانشاه متولد شد و تحصیلات خود را در مقطع کارشناسی رشتهی نقاشی در دانشگاه هنر و در مقطع کارشناسی ارشد در رشتهی پژوهش هنر دانشگاه تربیت مدرس ادامه داد. او نخستین بار آثارش را در کرمانشاه نمایش داد و پس از شرکت در چهارمین بیینال نقاشی ایران، در گالری لاله و گالری افرند تهران نمایشهای انفرادی برگزار کرد.$$quote$$
این هنرمند سابقهی تدریس در هنرستان هنرهای زیبای کرمانشاه، جهاد دانشگاهی دانشگاه هنر، دانشگاه علمی کاربردی کرج و دانشگاه آزاد شیراز را در کارنامهی هنری خود دارد. وی همچنین به عنوان عضو گروه نقاشان بدنه، دبیر نهمین جشنوارهی هنرهای تجسمی جوانان کرمانشاه و داور دومین جشنواره هنرهای تجسمی غرب کشور شناخته میشود.
نقاشیهای اخگر مسیر مشخصی را میان انتزاع و بازنمایی طی میکند؛ پالت رنگی و ضربقلمهای او وجهی اکسپرسیونیستی به عناصر نامعلوم و سطوح انتزاعی بخشیده که از احساسی درونی برخواسته و غالباً با تکنیک و فرم بصری آن هماهنگ است. مجموعهی «تیرهخاک» بیژن اخگر که در دههی هشتاد خلق شده، مجموعههای «گزارش خالی»، «کرمانشاه قدیم» و «عاشورا» مربوط به دههی هفتاد آثاری کاملا انتزاعی از ترکیب مواد را شامل میشود.
پروژهی «دایر - بایر» بیژن اخگر که از اواسط دههی هشتاد و با عنصر اتوبوس آغاز شده بود، از منظر موضوعی رویکردی نوستالژیک برای هنرمند داشته است. در این نقاشیها نوعی از نمایش حالات انسانی دیده میشود که به تدریج در سالهای بعد رویکردی فرهنگی و اجتماعی به خود میگیرد. خلق مجموعهی «دایر و بایر» از سال ۱۳۸۶ تاکنون ادامه داشته و طی چندین نمایش انفرادی در گالری طراحان آزاد، گالری اثر و گالری هور تهران و همچنین نمایشهای گروهی متعدد ارائه شده است.
بیژن اخگر هدف از خلق مجموعهی «اتوبوسها» را بازسازی و بازنمایی صرف این ابژه نمیداند بلکه طراحی مواد به شکلی تازه و برپایهی اصلاح، تغییر فرم و نزدیک شدن به نوعی از انتزاع است که در عین سادگی با نوعی بیانگری احساسی همراه میشود.
نمایش انفرادی «بومگردی» بیژن اخگر در گالری اعتماد نگارستان و نمایش همزمان دو مجموعهی «شبآباد» و «تجریدآباد» در گالری امکان و محل قدیمی گالری آبانبار تهران که در سال ۱۴۰۰ برگزار شد از دیگر ارائه آثار این هنرمند در سالهای اخیر بوده است. بهعلاوه، از مهمترین نمایشهای گروهی شامل آثار بیژن اخگر میتوان به نمایش گالری برونئی در دانشگاه اس.او.ای.اس لندن، نمایش «دور» در گالری امکان تهران، نمایش «ماشینها و اتوموبیلها» گالری شیرین، و چند نمایش گروهی در خانه هنرمندان تهران اشاره کرد.