بیژن صفاری

نقاشی و طراحی‌های بیژن صفاری (متولد 1312) را معمولاً طبیعت بی‌جان‌هایی از وسایل زندگی روزمره یا فیگور و پرتره‌ی دوستانش تشکیل می‌دهد که با دقت و تکنیک قابل توجهی اجرا شده‌اند. او طی سال‌های فعالیتش هم به‌عنوان معمار مشغول بود و هم به نقاشی پرداخت. $$quote$$

صفاری در بوزار و مدرسه‌ی خصوصی معماری در سوییس و فرانسه تحصیل کرد. او در سال 1338 به تهران بازگشت و شرکت معماری خود را به راه انداخت. او مجموعه‌ی تئاتر شهر و بوستان دانشجو در تهران را طراحی کرد. صفاری بین سال های 1344 تا 1356 سمت مشاور سازمان رادیو و تلویزیون ملی ایران را به‌عهده داشت و در همین‌سال‌ها عضو تیم برنامه‌ریز «جشن هنر شیراز» و مسئول تئاتر آن بود.

از دیگر فعالیت‌های صفاری می‌توان به حضور او در«کارگاه نمایش» در کنار هنرمندان تجسمی از جمله اردشیر محصص، فریدون آو و آشور بانیپال بابلا اشاره کرد. این کارگاه در سال 1348 توسط رادیو تلویزیون ملی و با هدف کمک به بازیگران، نویسندگان، کارگردانان و طراحان برای تجربه‌های جدید در حرفه‌ی نمایش تشکیل شد و موج جدیدی در اجرای تئاتر ایران ایجاد کرد. او همچنین از بنیان‌گذاران و مدرسان دانشکده‌ی هنرهای تزئینی و در کنار سهراب سپهری، پرویز تناولی، سیراک ملکنیان، مارکو گریگوریان و منوچهر شیبانی از اعضای «گروه هنرمندان معاصر» بود. صفاری بعد از انقلاب 1357 به پاریس بازگشت. 

در دهه‌ی 90 آثار صفاری دوباره مورد توجه قرار گرفت و در چندین نمایش گروهی در تهران ارائه شد. در سال 1397 نمایش انفرادی او با عنوان «سری سوم» در دستان+2 برپا شد. همچنین در همین‌سال دستان+2 نمایش انفرادی «استاد و دوست» صفاری را به انتخاب فریدون آو برگزار کرد.

آو هم‌زمان با این نمایش نوشت: «بیژن صفاری آموزش معماری دید و در همین حوزه کار می‌کرده است: مقیاس، تقسیم فضا، خطوط و لذت به کار گرفتن آن‌ها. این لذت وسواس‌گونه برای او در هر آنچه بدان دست می‌برد، اعتیادآور و دائمی شده...». بیژن صفاری در سال 1398 در پاریس درگذشت. در همین‌سال آثار او در آرت‌فر فریز نیویورک توسط زیرزمین دستان به نمایش درآمد.