در حال بارگذاری آرشیو.
در حال بارگذاری آرشیو.
مجموعه مجسمههای کاغذی (پاپیه ماشه) فرشید مثقالی که به عنوان شخصیترین آثار او شناخته میشوند، نوعی از بیان مدرن و کاملا پیشرو از عناصر هنر سنتی ایرانی را به نمایش میگذارد. رنگهای درخشان طلایی، نقره و لاجوردی، و فرمهای استفاده شده در مجسمهها یادآور نگارگری ایرانی است.
فرشید مثقالی (متولد ۱۳۲۲) تصویرگر، طراح گرافیک، انیماتور، نقاش، عکاس و مجسمهساز معاصر است که در دههی چهل فعالیت حرفهای خود را آغاز کرد و با مشهورترین اثر خود، تصویرسازی کتاب «ماهی سیاه کوچولو»، به شهرت جهانی رسید. الهام از عناصر و نقشمایههای هنر سنتی ایران و بازنگری آنها به زبانی ساده، آزاد و نوین از اصلیترین ویژگیهای آثار هنری مثقالی محسوب میشود.
فرشید مثقالی متولد اصفهان و فارغالتحصیل رشتهی نقاشی از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران است. او در دوران تحصیل زیر نظر استادانی چون علیمحمد حیدریان، جواد حمیدی و محمود جوادیپور هنر آموخت و از دوران دانشجویی به عنوان گرافیست و تصویرگر شروع به کار کرد. فرشید مثقالی همچنین به عنوان یکی از بنیانگذاران گالری تالار ایران (قندریز) شناخته میشود؛ این گالری در سال ۱۳۴۳ به همراهی افرادی چون منصور قندریز، مرتضی ممیز، فرامرز پیلارام، مسعود عربشاهی و تعدادی دیگر از هنرمندان تاسیس شد. $$quote$$
فرشید مثقالی از سال ۱۳۴۶ در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان شروع به فعالیت کرد و مدتی به عنوان سرپرست گرافیک آن شناخته میشد. وی در سال ۱۳۴۹ به کمک آراپیک باغداراسیان بخش انیمیشن کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان را راهاندازی کرد. همچنین تاسیس آتلیه گرافیک ۴۲ به همراهی مرتضی ممیز و علیاصغر معصومی در همین سال از دیگر فعالیتهای این هنرمند بوده است.
این هنرمند طی دوران فعالیتش در کانون پرورش فکری آثار بسیاری خلق کرد که جوایز بینالمللی مهمی از جمله جایزه نخست نمایشگاه کتاب کودک بولونیا، و جایزه بیینال تصویرگری براتیسلاوا چکسلواکی را برای او به ارمغان آورد.
انیمیشن «آقای هیولا»، «سوءتفاهم»، «شهر خاکستری»، «پسر، پرنده، ساز» عنوان برخی از انیمیشنهای فرشید مثقالی و کتابهای «عمو نوروز»، «ماهی سیاه کوچولو»، «قهرمان»، «پسرک چشم آبی» و «جمشید شاه» تعدادی از تصویرسازیهای وی هستند. علاوه بر این مثقالی طراح چند پوستر فیلم از جمله پوستر فیلم «گاو»، «شازده احتجاب» و «تقی پستچی» بوده است. فرشید مثقالی به عنوان برندهی جایزهی هانس کریستین آندرسن شناخته میشود.

مثقالی در سال ۱۳۵۸ به پاریس مهاجرت کرد. او پس از مهاجرت دست به خلق مجموعهای از مجسمه و نقاشی زد. نقاشیها و مجسمههای فرشید مثقالی را میتوان بیانی دیگر از تصویرسازیهای او دانست؛ اشکال سادهسازی شده، فضای آزاد و پویا و تنوع رنگهای زنده، ویژگی تمام آثار این هنرمند است. آثار مثقالی در همین سال در گالری کینگ سامی پاریس به نمایش درآمد.
مجموعه مجسمههای کاغذی (پاپیه ماشه) فرشید مثقالی که به عنوان شخصیترین آثار او شناخته میشوند، نوعی از بیان مدرن و کاملا پیشرو از عناصر هنر سنتی ایرانی را به نمایش میگذارد. رنگهای درخشان طلایی، نقره و لاجوردی، و فرمهای استفاده شده در مجسمهها یادآور نگارگری ایرانی است.
او در سال ۱۳۶۹ به آمریکا مهاجرت کرد و در دهه هفتاد با تاسیس دسکتاپ استودیو به فعالیت در زمینه گرافیک و عکاسی ادامه داد و مجموعهای از آثار هنریِ دیجیتال خلق کرد. در دههی هشتاد، مثقالی در چندین نمایش گروهی عکس از جمله نمایش «چشماندازهای پارسی: عکاسی معاصر ایران» در موزهی هنر هربرت اف.جانسون آمریکا شرکت کرد.
فرشید مثقالی در اواخر دههی نود تجربیات کاری خود را در سه کتاب با عنوانهای «گرافیک دیزاین»، «تایپوگرافی» و «تصویرسازی» توسط انتشارات نظر در اختیار علاقمندان قرار داد. آثار این هنرمند در آرتفر تیر آرت در سال ۱۳۹۸ و در بسیاری از حراجیهای مطرح بینالمللی به نمایش و فروش درآمده است. نمایش «آثار فرشید مثقالی» و نمایش «۲۰۲۰» که در گالری اعتماد تهران برگزار شد از جدیدترین نمایشهای انفرادی فرشید مثقالی در سالهای اخیر بوده است.