نفیسه ریاحی
بسیاری از نقاشیهای این هنرمند با ارجاع به تصاویر فیگوراتیو، مناظر، طبیعت بیجان و یا عکسهای قدیمی خلق شده اما با عبور از قواعد کلاسیک و آموزههای هنر مدرن، در نقطهای میان واقعگرایی و انتزاع جای گرفتهاند.
نفیسه ریاحی (۱۳۲۲-۱۳۷۹) انیماتور، تصویرگر و نقاش معاصر بود که شاخصترین آثار خود را در همکاری با کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان و تلویزیون ملی ایران، در زمینهی انیمیشن و تصویرسازی کتاب و کودکان خلق کرد. این هنرمند در حوزهی نقاشی، بیانی متفاوت از آثار سینمایی خود داشت؛ نقاشیهای نفیسه ریاحی اغلب مسیری فیگوراتیو و برگرفته از واقعیت عینی را آغاز کرده و به مرور مسیری به سوی انتزاع را پیش گرفته است.$$quote$$
نفیسه ریاحی در سوئد متولد شد. تحصیلات اولیهی خود را در مدرسهی ایستبورن انگلستان شروع کرد و در مدرسهی هنرهای زیبای ژنو تحصیل در رشتهی نقاشی و مجسمهسازی را ادامه داد. او در سال ۱۳۴۵ به ایران بازگشت و به استخدام وزارت فرهنگ و هنر درآمد. او به مدت دو سال در مدرسهی هنرهای نمایشی تهران به تدریس پرداخت.
تصویرگری نفیسه ریاحی برای کتاب «پول و اقتصاد» در سال ۱۳۴۹ برندهی دیپلم افتخار بهترین تصویرسازی کودک یونسکو شد. همچنین از مهمترین آثار سینمایی نفیسه ریاحی میتوان به همکاری در انیمیشن لوک خوششانس در سال ۱۳۴۸ و تصویرگری برای فیلم کوتاه «من هم میتوانم» عباس کیارستمی در سال ۱۳۵۴ اشاره کرد.
در سال ۱۳۵۷ برای مدتی به فرانسه رفت تا در دانشکدهی هنرهای تزئینی نیس در رشتهی هنر سرامیک و حکاکی فلزات تحصیلات خود را ادامه دهد. او پس از پایان تحصیلاتش بار دیگر به ایران بازگشت و علاوه بر خلق آثار هنری، از سال ۱۳۷۰ به تدریس نقاشی و زبان فرانسه مشغول شد.
نفیسه ریاحی آثاری نوگرا براساس مطالعات دقیق ادبیات و هنر ایران و اروپا خلق میکرد. بسیاری از نقاشیهای این هنرمند با ارجاع به تصاویر فیگوراتیو، مناظر، طبیعت بیجان و یا عکسهای قدیمی خلق شده اما با عبور از قواعد کلاسیک و آموزههای هنر مدرن، در نقطهای میان واقعگرایی و انتزاع جای گرفتهاند.
انیمیشنهای کوتاه «رنگین کمان»، «مداد بنفش»، «از طهران تا تهران» و «چقدر میدانم» به کارگردانی نفیسه ریاحی به نمایش درآمدهاند. او همچنین در آثار «چه فرقی میکند؟»، «من آنم که»، «آدم شاخ درمیاره» و «ملک جمشید» بهعنوان انیماتور همکاری کرده است.
نفیسه ریاحی آثار نقاشی خود را طی چند نمایش انفرادی و گروهی در تهران، ژنو و فرانسه ارائه داده است. آخرین نمایش آثار او در سال ۱۳۷۹ در کاخ سازمان ملل متحد در ژنو برگزار شد. این هنرمند در همان سال در سن ۵۷ سالگی بر اثر بیماری سرطان درگذشت.