شادی پرند

نیاز به بیانگری و سادگی باعث شده تا این هنرمند در آثارش از متریال‌هایی استفاده ‌کند که به‌راحتی در دسترس‌اند؛ نشانی از تعهد به طراحی پایدار و نمایشی از احترام او به طبیعت.

شادی پرند (متولد ۱۳۴۵) هنرمند چندرسانه‌ای ساکن تهران است. شروع فعالیت خلاقانه‌ی وی به بیش از سه دهه‌ی پیش و آغاز تجربه‌ی حرفه‌ای او به طراحی مد باز می‌گردد. پرند پس از کسب شهرت بین‌المللی به‌‌دلیل نگاه نوآورانه و هنرمندانه‌اش، تمرکز خود را از مدیوم مد و لباس، به هنرهای تجسمی معطوف کرد. او اکنون با بهره‌گیری از پارچه در کلاژهایش، تکنیکی که خود از آن به عنوان «نقاشی با پارچه» یاد می‌کند را به‌کار گرفته و دامنه‌ی بهره‌گیری خود را با استفاده از مدیوم‌های متفاوت گسترش داده است. در آثار متأخر شادی پرند، ترکیب‌بندی غنی و لایه‌لایه‌‌ که شامل بافت‌ها و بریده‌های پارچه‌های متنوع ‌می‌شود، حسی ملموس و آشنا از روایت‌گری را در مخاطب برمی‌انگیزد. $$quote$$

پرند که تحصیلات و آموزش‌های خود را در کشورهای سوئیس، فرانسه و ایالات‌متحده گذرانده است، غنای فرهنگی و خلاقانه را در آثارش به‌خوبی منعکس می‌کند. او در زمینه‌ی طراحی مد در مؤسسات معتبری همچون مؤسسه‌ی فناوری مد (FIT) و دانشکده‌ی طراحی پارسونز در نیویورک آموزش دیده و قرارگیری‌اش در محیط‌های پویا و تعامل با طراحان و هنرمندان صاحب نام در فرانسه، به پرورش رویکرد غیرمتعارفش در هنر یاری بسیاری رسانده‌ است.

نقاشی‌های با پارچه‌ی این هنرمند از نخستین سال‌های خلق آن‌ها، توجه مخاطبان بین‌المللی را به خود جلب کرد. از جمله پروژه‌های مرتبط با آثاری شادی پرند که در سطح جهانی به‌نمایش گذاشته شده‌اند می‌توان به طراحی‌های او در رویداد هنر معاصر ساتبیز لندن در سال ۱۳۸۸، و رویداد بسیار مهم «روز ایران» که در سال ۱۳۸۳ در موزه‌ی ویکتوریا و آلبرت لندن برگزار شد، اشاره کرد.

شادی تاکنون بسیاری از آثار خود را که با استفاده از پارچه به ‌عنوان کارماده‌ی اصلی کلاژهایش و با نقش‌مایه‌های ایرانی مانند درخت زندگی و درخت سرو خلق کرده، در اروپا به نمایش درآورده است؛ او همچنین موفق به دریافت جوایز و تقدیرنامه‌هایی بوده است که از شاخص‌ترین آن‌ها می‌توان به حضور او در سه‌سالانه‌ی هنر معاصر پاریس اشاره کرد که در سال ۱۴۰۱ برگزار شد.

شادی پرند به‌عنوان هنرمندی چندرسانه‌ای، هنر خود را سفری برای رهایی و اکتشاف می‌بیند. نیاز به بیانگری و سادگی باعث شده تا او در آثارش از متریال‌هایی استفاده ‌کند که به‌راحتی در دسترس‌اند؛ رویکردی که هم نشان‌دهنده‌ی تعهد او به طراحی پایدار است و هم نمایان‌گر احترامش به طبیعت.